Kontuzje, kartki i zawieszenia

Kontuzjowany lub zawieszony zawodnik nie może zagrać od pierwszej minuty. Jeśli pilnujesz tego z wyprzedzeniem, nie szukasz zastępcy w ostatniej chwili.

Skąd biorą się kontuzje

• W meczu — ze zderzeń i pojedynków. Zmęczony zawodnik częściej łapie kontuzje, więc niska kondycja to ryzyko, a nie tylko słabsza gra.
• Na treningu — tylko przy wysokiej intensywności: ktoś może nabawić się lekkiego urazu przed meczem. Trening pokazuje to ryzyko z góry.

Jeśli zawodnik dozna kontuzji w meczu, gra sama robi zmianę, dopóki zostały zmiany. Jeśli ich nie ma, drużyna gra w osłabieniu. Kontuzja obniża też morale i formę.

Rodzaje kontuzji

Na karcie i na stronie „Kadra” (pozycja menu „Zawodnicy”) kontuzjowany zawodnik ma plakietkę z datą powrotu („Powrót: …”) i pasek „Rekonwalescencja: …%”. Rekonwalescencja trwa w czasie rzeczywistym.

Mniej kontuzji

• Szpital w sztabie zmniejsza ryzyko kontuzji w meczach.
• Centrum medyczne (budynek) skraca rekonwalescencję — kontuzjowani wracają szybciej.
• Rotuj: nie wystawiaj zawodników z niską kondycją i nie trenuj codziennie na wysokiej intensywności.

Żółte i czerwone kartki

• Czerwona — zawodnik od razu schodzi z boiska, a drużyna gra w osłabieniu. Po meczu jest zawieszony na następny mecz o stawkę.
• Żółte sumują się w serii z meczu na mecz. Gdy seria dojdzie do limitu, zawodnik pauzuje w następnym meczu o stawkę, a seria się zeruje.
• Zawodnik, któremu brakuje jednej żółtej do zawieszenia, pojawia się w ryzykach kadry (blok „Rada trenera” w „Taktyce”) z liczbą kartek.

Zawieszenie

• Zawieszony zawodnik ma plakietkę z liczbą meczów do odpauzowania. Nie można go wystawić w pierwszej jedenastce.
• Zawieszenie odbywa się w oficjalnych meczach klubu: każdy mecz pucharowy, który rozgrywa klub, zdejmuje jeden mecz zawieszenia, nawet jeśli zawodnik nie mógł w nim zagrać.
• Sparingi się nie liczą: kartki w nich nie dają zawieszeń i nie skracają istniejących. Kontuzje w sparingach są prawdziwe.